Misschien nog niet genoeg onderkend : strooizout is niet zonder risico voor je hond !
Ijsklontjes, zout en zand zorgen voor irritatie en kunnen kleine wondjes veroorzaken, die voor de hond zeer pijnlijk kunnen zijn.
Bij thuiskomst zal de hond in het algemeen z'n poten schoonlikken en daarin schuilt nog een groter gevaar : de pekel die zo in de hondenmaag terecht komt kan zeer ernstige gevolgen hebben....
Zout werkt irriterend op het slijmvlies van het maag-darmkanaal. Als het zout in de maag blijft zitten wordt het opgenomen door het bloed. Hierdoor stijgt het Natriumgehalte van het bloed, wat in feite neerkomt op een zoutvergiftiging. Dit heeft grote gevolgen voor de vochtbalans in bloed en cellen. Het zout trekt vocht aan vanuit de weefsels waardoor organen minder goed gaat functioneren terwijl de bloedvaten overvuld raken.
De eerste zichtbare verschijnselen van een zoutvergiftiging zijn: gebrek aan eetlust, braken, diarree en oedeem.
Daarnaast zie je vaak dat een hond veel gaat drinken en plassen, een versnelde ademhaling en versnelde hartslag krijgt.
Het onttrekken van vocht uit de hersencellen geeft neurologische klachten zoals rusteloosheid, sufheid, spiertrekkingen, toevallen en koorts. Uiteindelijk kan het dier in coma raken en overlijden.
De opname van zout kan al schadelijke gevolgen hebben vanaf 1,9 gram per kilogram lichaamsgewicht. Een opname van 3,7 gram per kilogram lichaamsgewicht is een dodelijke dosis.
Een klein hondje van 5 kg kan al ernstige gevolgen hebben van de inname van 1 eetlepel zout !
Andere bronnen van zoutvergiftiging : zeewater, likstenen, vaatwasmachinezout, zoute drop.....
Gebruik ook nooit zout als braakmiddel, dit is een achterhaald advies.
Bij thuiskomst maak ik daarom Canna's poten met een vochtige doek schoon.
